[I] "... Musa ..."
"Akhenaten'in tanrı ve göksel baba cartouche, Aten, adı Imram taşıyordu. İncil, Musa Amram, İbranice eşdeğer oğlu olarak anılır.
Mısır tanrı Aten adı İbranice bir kelime Adon içine transliterates. ("Rabbim" olarak çevrilen ve Adonai,) "Rab" olarak İngilizce İnciller tarafından çevrilmiştir Adon, Tanrı'nın özel ve kişisel adları İncil'de Yehova (YHWH) ile birlikte kullanılır. Ayrıca, eski zamanlarda, Yehova ismi (YHWH) yazılı, ama hiç konuşulmamıştı. Yehova (YHWH) idi yazılı adını yüksek sesle okunması gereken zaman, Adon (Aten) yerine dile getirdi. Adon ve yazılı tek başına aşağıdaki uygulamaları için ayrılan yere ancak sınırlı kullanım, (Güçlü Kullanıcı Kapsamlı Uyum içinde "RAB" altında bakınız), özellikle İncil'in ilk altı kitap, önemli, nadir şudur: Musa adresleri Tanrı başlığını kullanarak Adon / Aten (Exodus 4:10,13; 05:22; 34:9; Sayılar 14:17, Tesniye 3:23; 07:26, 10:17), Musa, kendini, hem Aaron ele alınmaktadır (Ex.32: 22; Num.12: 11) ve başlık Adon / Aten kullanarak Joshua (Sayılar 11:28) tarafından; ve Joshua da başlık Adon / Aten (Yeşu 05:14 b ile Tanrı adresleri; 07:07 ). Yukarıda belirtildiği gibi, Mısır 18. Hanedan ve İncil'in edebiyat arasında kurulmuş bir ilişki vardır. Mezmurlar 104 Akhetaten şehri de arkeologlar tarafından bulundu Aten için ilahi bir renklendirme olduğunu. "
http://www.domainofman.com/ankhemmaat/moses.html
"Yeni ve sivil İncil görünümü yerlerde Firavun Akhenaten mahkeme bir asil olarak Musa. Sigmund Freud Joseph Campbell bilim adamlarının önemli bir kısmı, firavun en tanrılı reformların birçoğu şiddetle tersine ediliyordu zaman Musa Akhenaten'in ölümünden sonra Mısır'da (M.Ö. 1334 M.Ö.) kaçmış olabileceğini düşündürmektedir. Bu teorinin ardındaki temel fikir: Akhenaten'in Musa'nın tektanrıcılığını olası bir önceki olmanın tek tanrılı din ve Mezopotamya'da Mısır topraklarının saldıran "Habiru" nin baskın grupları tanımlamak Akhenaten'in için soylular tarafından yazılmış "Amarna Mektupları",,. "
- Referans: Wikipedia.org
[Ii] "... Amenhotep III ..."
"Anlam Amun Memnun olan Amenhotep III, Onsekizinci hanedanının dokuzuncu firavun oldu. Babası Thutmose IV öldükten sonra değişik yazarlara göre, o Haziran 1391 BC-Aralık 1353 BCE veya Haziran 1388 M.Ö. gelen Aralık 1351 BC/1350 M.Ö. Mısır hükmetti. Amenhotep III Mutemwia tarafından Thutmose IV, Amenhotep babasının küçük bir karısı oğludur. Amenhotep III anlatan büyük Kraliyet Eşi Tiye, Veliaht Prens babası ilk ölen Tuthmose ve sonuçta tahta onu başarılı ortanca oğlu Akhenaten'in üzerinden monoteizm atası olarak bilinen büyük bir kraliçe ile iki oğlu babası. "
- Referans: Wikipedia.org
[III] "... Akhenaten ..."
"Önce ilk yılından önce Amenofis IV (bazen Amenophis IV ve anlam Amun Memnunum olarak okunur) olarak bilinen Aten Etkili ruhu, yani Akhenaten'in, Mısır'ın Onsekizinci hanedanın bir Firavun vardı. O bu da ne kadar başarılı konusunda şüpheleri olmasına rağmen O, özellikle Aten tek tanrılı ibadet Mısır nüfusunun mecbur teşebbüs için olduğunu belirtti.
Amenhotep IV muhtemelen 1 ile 2 veya 12 yıl arasında da süren bir coregency sonra, onun 38 yıllık saltanatı sonunda Amenhotep III'ün ölümünden sonra babasının yerine geçmiştir. M.Ö. 1336 veya M.Ö. 1351 - - 1334 M.Ö. Akhenaten'in şefi karısı Nefertiti'nin oldu Akhenaten'in saltanatı (Mısır kronolojisi çevresindeki tartışmalar tabi) için önerilen tarih 1353 den M.Ö. vardır.
Geleneksel olarak düzenlenen, bir Sed-festivali yana, kraliyet yıldönümü bir tür kraliyetin Firavun tanrısal güçler güçlendirmek amacıyla, son derece alışılmadık bir adım - Onun dini reformasyon üçüncü Hükümdarlık yıl bir Sed festivali kutlamak için onun kararı ile başlamaktadır bir Firavun hükümdarlığının otuzuncu yılı.
Yılın sekiz Amarna olarak bilinen yerde onun yeni sermaye, Akhetaten ('Aten Horizon'), üzerine inşaat başlangıcı oldu. Aynı yıl, Amenhotep IV resmen onun değişen dini açıdan delil olarak ('Aten Etkili Ruhu') Akhenaten için adını değiştirdi. Kentin inşaat birkaç yıl daha devam etmiş görünüyor ama çok kısa bir süre sonra o, Akhenaten'in Mısır dini uygulamalar tek merkezde. Aten şerefine, Akhenaten'in da Amun eski bir tapınağın yakın Karnak az bir dahil olmak üzere eski Mısır'daki en büyük tapınak kompleksi, bazılarının inşaatı denetledi. Bu yeni tapınak olarak, Aten önceki özel olduğu gibi, açık güneş ışığında ibadet, oldukça karanlık tapınak muhafazaları daha oldu. Akhenaten'in da Aten için Büyük Hymn oluşan sanılıyor.
Başlangıçta, Akhenaten'in onun koymak amacıyla, tanıdık yüce tanrı Amun-Ra bir varyantı (kendisi güneş tanrısı Ra ile birleşerek olma Amun sonuçlanan Amun kültünün öne önceki bir yükselişi sonucu) olarak ATEN sundu tanıdık bir Mısırlı din bağlamında fikirler. Ancak hükümdarlığı Akhenaten Yıl 9 ile Aten sadece yüce tanrı olmadığını açıkladı, ama sadece tanrı ve o, Akhenaten'in, Aten ve onun insanlar arasında tek aracı olduğunu söyledi. O, Mısır boyunca Amun tapınaklarından zarar verir sipariş ve çoğul "tanrılar" örneklerini yazıtları bir dizi de çıkarıldı.
Aten ismi, hangi ışınları (genellikle ellerde biten tasvir) temsil görünür, bir muayene etti güneş diski dışında, putlara yasağı dahil yeni rejimin, radikalizmi vurgulamak için, Yıl 9 sonra farklı yazılmış sonra tarafından besbelli bir güneş tanrı değil, sadece kabul değil, evrensel bir tanrı oldu Aten, görünmeyen bir ruh. Bu nota ancak, Aten bu temsilleri zaman güneş temsili Tüm kapsayan yaratıcısı olarak sadece alınacak olduğunu belirterek, "hiyeroglif dipnot" bir çeşit eşlik etti önemlidir: bir şeyin bir temsili , bir şey aşan yaratma gibi doğası gereği, tamamen ya da yeterince yaratılış herhangi bir parçası ile temsil olamaz. "
Bu Amarna dönem aynı zamanda bir pandemi, muhtemelen veba, ya da çocuk felci, ya da belki de Mısır'dan gelen grip, dünyanın ilk kaydedilen salgının ciddi bir salgını ile ilişkili ve Suppiluliuma ben, Hitit Kralı öldürmek, Orta Doğu boyunca yayılır. İnfluenza su tavuğu, domuz ve insan yakınlığı ile ilişkili bir hastalıktır ve bir salgın hastalık olarak kökeni bu hayvanları ve bunların atıklarının karıştırma izin tarım sistemlerinin geliştirilmesi bağlı olabilir.
Some of the first archaeological evidence for this agricultural system is during the Amarna period of Ancient Egypt, and the pandemic that followed this period throughout the Ancient Near East may have been the earliest recorded outbreak of influenza. However, the precise nature of this Egyptian plague remains unknown and Asia has also been suggested as a possible site of origin of pandemic influenza in humans . The prevalence of disease may help explain the rapidity with which the site of Akhetaten was subsequently abandoned. It may also explain why later generations considered the gods to have turned against the Amarna monarchs . The black plague has also been suggested due to the fact that at Amarna the traces of the plague have been found.”
- Referans: Wikipedia.org
[iv] “… Nefertiti…
“ Nefertiti (pronounced at the time something like *nafrati ː ta) (c. 1370 BCE – c. 1330 BCE) was the Great Royal Wife (or chief consort/wife) of the Egyptian Pharaoh Akhenaten. She was the mother-in-law and probable stepmother of the Pharaoh Tutankhamun. Nefertiti may have also ruled as pharaoh in her own right under the name Neferneferuaten briefly after her husband's death and before the accession of Tutankhamun, although this identification is doubted by the latest research. Her name roughly translates to “the beautiful (or perfect) one has arrived”. She also shares her name with a type of elongated gold bead, called “nefer”, that she was often portrayed as wearing. She was made famous by her bust, now in Berlin's Altes Museum.
Nefertiti's parentage is not known with certainty, but it is now generally believed that she was the daughter of AY later to be pharaoh. Another theory that gained some support identified Nefertiti with the Mitanni princess Tadukhipa. The name Nimerithin has been mentioned in older scrolls, as an alternative name, but this has not yet been officially confirmed. It has also been suggested that Nefertiti was a daughter or relative of Amenhotep III, or of the high Theban nobility. Another theory places Nefertiti as the daughter of Sitamun, half-sister of Amenhotep III. Queen Iaret was Sitamun's mother. Iaret held important hereditary titles that ceased to exist after the ascension of Amenhotep III. Sitamun is elevated to Great Royal Wife beside Tiye but there is no indication that she ever had children and if so with whom. There is some evidence based upon the titles of each of these women that suggests that they were somehow related to one another in her family… Her name means “beautiful one”. Nefertiti only worshiped one god by the name of Aten. Depending on which reconstruction of the genealogy of the ancient Egyptian pharaohs is followed, her husband Akhenaten may have been the father or half-brother of the Pharaoh Tutankhaten (later called Tutankhamen).
She had six known daughters with the Pharaoh Akhenaten . This is a list with suggested years of birth:
- Referans: Wikipedia.org
[v] “… Tutankhamun…”
“He was the son of Akhenaten, also known as Amenhotep IV, and his minor wife Queen Kiya . Queen Kiya's title was “Greatly Beloved Wife of Akhenaten” so it is possible that she could have borne him an heir. Supporting this theory, images on the tomb wall in the tomb of Akhenaten show a royal fan bearer standing next to Kiya's death bed, fanning what is either a princess or more likely a wet nurse holding a baby, which would indicate that the wet nurse was holding the boy-king-to-be.
O firavun oldu ve ölüm ondokuz yaşında onu yapma, yaklaşık on yıl boyunca hüküm sürmüş zaman Tutankhamun sadece dokuz veya on yaşındaydı. Tarihsel açıdan önemi Tutankhamun selefi tarafından tanıtılan radikal dini yeniliklerin reddetmesi kaynaklanıyor Akenhaten şimdiye bulunan en komple eski Mısır mezar - ve onun mezar, benzersiz, Krallar Vadisi'nde neredeyse tamamen sağlam keşfedildi söyledi. Tutankhamun gibi erken bir yaşta saltanatı başladı, onun veziri ve nihai halefi Ay muhtemelen Tutankhamun saltanatı sırasında önemli siyasi kararların çoğunu yapıyordum. "
- Referans: Wikipedia.org
[Vi] ... "Yılan Kardeşliği" ...
“It cannot be overemphasized that the serpent or snake plays no role in the teachings or ritual of regular Freemasonry. Its introduction as a fastener for masonic aprons is easily seen as the work of regalia manufacturers. That said, the symbolic usages of the snake are of interest to students of religion, esoterica, and of history.
On the other hand, George Oliver writes that the serpent is a “significant symbol in Freemasonry : Moses' rod changed into a serpent , “The serpentine emblem of Masonry… is a bright symbol of Hope; for the promised Deliverer will open the gates of Heaven to his faithful followers by bruising its head, and they shall enter triumphantly, trampling on its prostrate body.” “A striking emblem of Christianity triumphant; and bearing an undoubted reference to the promise made to Adam after his unhappy fall.” In mainstream Christian beliefs, the snake represents temptation and evil: the snake is the servant of Satan. But it has also had its more positive significance.
In ancient Egyptian mythology the world was created by four powers, one of which was the sun god Amun-Ra who took the form of a snake and emerged from the water to inseminated the cosmic egg, the kneph , which was created by the other gods. In another story, a god named Hathor transformed himself into a poisonous snake called Agep and killed Seth. He also guarded the wheat fields where the spirit of Horus was said to live, bringing the sheaf of wheat to be regarded as the symbol of rebirth. W. Bro. H. Meij suggests that this is the root of the masonic usage of an ear of corn in the Fellowcraft degree.
In Greek mythology Zeus freed two eagles which met at the centre of the world, sometimes called the navel of the earth, which is guarded by a snake called Pytho. The symbol Serpens Candivorens, a snake biting its tail, represents the unending cycle of nature between destruction, and new creation, life and death. The Greeks called this figure Ouroboros. Chinese mythology maintained that the world was surrounded by two entwined snakes, which symbolized the power and wisdom of the creator. In another legend the Buddha was attacked by a snake which bound itself seven times around his waist. Due to the inner strength of the Buddha, the snake could not kill him but instead became his follower.
Astrologers, or those interested in the historical development of astrology, will point out that some systems include a thirteenth sign of the zodiac known as Ophiuchus Serpentarius, the Serpent Holder. This constellation lies between Sagittarius and Libra, somewhat over Scorpio. In the sixteenth and seventeenth centuries this constellation was called Alpheichius. Known as the “God of Invocation”, this house was named after the legendary healer, Ophiuchus (Asclepius). The two serpents in his hands later replaced the twin ribbons around the caduceus which became a symbol for physicians.”
– Reference: freemasonry.bcy.ca/symbolism/serpent.html
[Vii] "... Amin ve rahipler tarafından öldürüldü ..."
“The High Priest of Amun or First Prophet of Amun was the highest ranking priest in the priesthood of the ancient Egyptian god Amun.
“Maya” was the High Priest of Amen until year 4 of Akhenaten. Redford speculates that Maya is short for Ptahmose and that Ptahmose served from the end of the reign of Amenhotep III until the beginning of the time of Akhenaten.
“Parennefer” was the High Priest of Amen during the reigns of Tutankhamen and Horemheb.”
- Referans: Wikipedia.org
[viii] “…Moses…”
“(The Exodus of Hebrew slave from Egypt, led by Moses) may have occurred around 1400s BC, since the Amarna letters, written ca. forty years later to Pharaohs Amenhotep III and Amenhotep IV (Akhenaten) indicate that Canaan was being invaded by the “Habiru” — whom some scholars in the 1950s to 1970s interpret to mean “Hebrews”.
Exodus 34:29-35 tells that after meeting with God the skin of Moses' face became radiant, frightening the Israelites and leading Moses to wear a veil. Jonathan Kirsch, in his book Moses: A Life, thought that, since he subsequently had to wear a veil to hide it, Moses' face was disfigured by a sort of “divine radiation burn”.
- Referans: Wikipedia.org
[ix] .. Yahweh…”
“The cartouche of Akhenaten's god and heavenly father, the Aten, bore the name Imram. In the Bible, Moses is referred to as the son of Amram, the Hebrew equivalent. The name of the Egyptian deity Aten transliterates into the Hebrew word Adon . Adon, which is translated by English Bibles as “the Lord” (and Adonai, translated as “my Lord”) is used along with Jehovah (Yhwh) in the Bible as the exclusive personal names of God. Moreover, in ancient times, the name Jehovah (Yhwh) was written, but never spoken. Whenever the written name Jehovah (Yhwh) was to be read out loud, Adon (Aten) was voiced instead. The written form of Adon is infrequent, however, its limited usage is significant, especially in the first six books of the Bible (See under “LORD” in Strong's Exhaustive Concordance), where it is reserved for the following applications alone: Moses addresses God using the title Adon/Aten (Exodus 4:10,13; 5:22; 34:9; Numbers 14:17; Deuteronomy 3:23; 7:26; 10:17); Moses, himself, is addressed both by Aaron (Ex.32:22; Num.12:11) and by Joshua (Numbers 11:28) using the title Adon/Aten; and Joshua also addresses God using the title Adon/Aten (Joshua 5:14 b; 7:7). As mentioned above, there is an established relationship between the literature of the Egyptian 18th Dynasty and the Bible. Psalm 104 is an embellishment of the Hymn to the Aten which was found by archaeologists at the city of Akhetaten.”
– Reference: http://www.domainofman.com/ankhemmaat/moses.html
“Yahweh is an English rendition of יהוה , the name of the God of Israel. During the Babylonian captivity, the Hebrew language spoken by the Jews was replaced by the Aramaic language of their Babylonian captors, which was closely related to Hebrew and, while sharing many vocabulary words in common, contained some words that sounded the same or similar but had other meanings. In Aramaic, the Hebrew word for “blaspheme” used in Leviticus 24:16, “Anyone who blasphemes the name of YHWH must be put to death” carried the meaning of “pronounce” rather than “blaspheme”.
- Referans: Wikipedia.org
